Karanlık Hakkında...

Brahmaputra Nehri, kaynağını Tibet'ten alan, Güney Tibet'i suladıktan sonra, Hindistan'ın doğu kesimini sulayıp Bangladeş'ten Bengal Körfezi'ne dökülen bir nehirdir.

Nehir, Ganj Nehri ile birleşerek dökülür. Bu Nehir hakkında ki en önemli tarihsel bilgi ise ilk yazılı dinsel ilahilerin bu nehir etrafında kurulmuş köy ve kentlerde bulunmasıdır. Bunlara Samhita’lar denir.

Samhita’lardan en değerlisi ve en eskisi olan Rig-Veda'da Milattan Önce 1700’ lü yıllarda yazılmıştır. Doğa güçlerinin kişileştirilmesi olan Tanrılara tanzim için yazılmış 1017 ilahi vardır, her ilahi 10 kadar âyetten oluşur, bunların ayrı bir edebî vezni olduğu için yüksek sesle okunur, anlatımlar üzeri kapalı yoğun sembolizmle bezenmiştir ve anlaşılmasının oldukça zor olduğu kabul edilir, Rig-veda'da, hayatın anlamına, evrenin başlangıcına ilişkin felsefi çıkarımlar da bulunmaktadır:

"Önce ne varlık vardı ne de yokluk, ne hava vardı ne de ötedeki gökyüzü, neydi onu saran? Neredeydi? Kimin himayesindeydi?

Orada mıydı, derinliklerine ulaşılamaz engin Umman? Ölüm de yoktu o zaman, ölümsüzlük de. Geceye ya da gündüze ait olan herhangi bir belirti yoktu, Tek olan soluk olmadan soluyordu kendi iç gücüyle, bundan başka da hiçbir şey yoktu.

Karanlık vardı, her şeyi saran bir karanlık, ve her şey ayrışmamış haldeki Ummandı o zaman, boşluğun sakladığı o, gayrete geldi ve var oldu.

Başlangıçta ilahi aşk meydana geldi, Gönül’ün ilksel tohum hücresini oluşturdu, Rişiler gönüllerinde araştırma yaparak keşfettiler varlığın yokluktaki bağlantısını.

Belli belirsiz bir çizgi varlığı gayri varlıktan kesip ayırdı. Bilmeliydik aslında O nu içimizde bulacağımızı.." (Rig-Veda 10:129)